یه کیک ساده و بسیار خوش قلق که در هر شرایطی پف می کنه و کلی حال آدمو خوب می کنه خجالت عطر و بوی خوش پرتقال هم که دیگه نگوووووووووو!!!

خلاصه که خیلی دوسش دارم. از قدیمی ترین کیکهای منه و متعجبم چرا تا حالا یادم نیومده بود دستورش رو بذارم.

توضیح: یه تجربه قدیمی دارم که این کیک حتی روی گاز و با دربهای کیک پز برقی هم خوب در می اومد.


آرد............. دو و نیم پیمانه
شکر .......... یک و نیم پیمانه
روغن ........... دوسوم پیمانه
آب پرتقال............ دوسوم پیمانه
تخم مرغ ....... 3 عدد
ب پ ........... 2 ق م
نمک ........... یک پنسه
رنده پوست یک عدد پرتقال
کشمش ........ نصف پیمانه
گردو خرد شده ........ یک سوم پیمانه
من خودم گردو و کشمش رو حذف می کنم

طرز تهیه :


شکر و روغن را با همزن بزنید تخم مرغها را یکی یکی اضافه کنید وهر کدام را یک دقیقه با همزن بزنید با تخم مرغ آخر رنده پوست پرتقال را اضافه کنیدودو دقیقه دیگر با همزن بزنید. سپس همزن را خاموش کرده و کنار بگذارید.
ب پ + آرد + نمک را دو سه بار الک کنید.
نصف آرد را اضافه کرده با لیسک هم بزنید سپس نصف آب پرتقال ( 1/3 پیمانه )را اضافه کرده با لیسک مخلوط کنید. سپس نصف بقیه آرد را مخلوط کنیدو بعد بقیه آب پرتقال ( 1/3 پیمانه دیگر) و در نهایت بقیه آرد را اضافه و مخلوط کنید.

نکته : عزیزی پرسیده بودند که چکار کنم آرد را که به مایه کیک اضافه می کنم گلوله نشود؟ اولا آرد را با الک روی مایه بریزید تا هم هوادهی شود هم گلوله هایش باز شود. ثانیا خیلی وسواس به خرج ندهد و از چند گلوله کوچک بگذرید.


توجه: منظورم از مخلوط کردن 2 یا حداکثر سه بار گرداندن عمقی لیسک در مایه می باشد.

در قالب چرب شده و کاغذ انداخته در فر 175 درجه به مدت 45 دقیقه بپزید.

نوش جان قلب