این مدل تزیین حلوا را سالها پیش در مجالس ترحیم مادر بزرگم یاد گرفتم. اگر درست یادم باشه پاییز سال 1374 بود.

توی وبلاگ هم چندبار حلوای تزیین شده به این شیوه را گذاشته بودم که مورد درخواست دوستان بود. بالاخره یکبار حین تزیین یادم ماند و عکس گرفتم. که در ادامه مطلب خواهید دید.

دو عکس دیگر حلواهای مراسم چهلم پدر هستند. که اولی کار من و دومی مهسای عزیز هستند.


تزیین به شیوه مهسای عزیز را در چند عکس خلاصه کرده ام :

من با قیف راحت ترم و مهسا با این تفنگهای تزریقی! فرقی در نتیجه کار ندارد مهم ماسوره ای است که استفاده می کنید.

تزیین دوم هم فقط یک وسیله ساده نیاز دارد . کفگیر یا کاردکی که گوشه ای با زاویه نود درجه یا نزدیک به قائمه داشته باشد.

در مورد این تزیین مهمترین نکته این است که حلوا باید داغ باشد. یعنی بلافاصله بعد از درست کردن تزیین شود والا حلوا حین تزیین ترک می خورد و نمی شود این مدل تزیین را روی آن انجام داد.

حلوا را به شکل یک مکعب وسط ظرف تان با دست شکل دهید. نقطه تقاطع قطرهای رویه مکعب را در نظر بگیرید و از آن خطی فرضی به سمت گوشه مکعب رسم کنید. روی این خط از مرکز به سمت حاشیه با کفگیر چهارگوشتان ( من یکبار که در خوابگاه کفگیر چهارگوش نداشتم از گونیای دوستم استفاده کردم) روی حلوا فشار دهید تا نوک کفگیر نزدیکی کف ظرف را لمس کند نیم سانت عقب بکشید و باز یک فشار دیگر . نیم سانت عقبتر و فشار دیگر تا آخر.

 

حالا کفگیرتان را 180 درجه بچرخانید و از جهت مقابل همین کار را تکرار کنید:

 

بعد در جهت های رو به بالا و رو به پایین هم همین کار را انجام دهید :

 

حالا وسط هر دوتا از قطرهای مربع باز دوباره یک خط با لبه زاویه دار کفگیر از وسط تا لبه ظرف رد بیندازید.

 

و باز بین هر دو خط را یک سری دیگر رد بیندازید.

 

دستم چرب بوده و حین کار عکاسی کردن لنز را چرب کرده. کیفیت بد عکسها به همین دلیل است.

بازهم تاکید می کنم اگر حلوا داغ نباشد رویه کار و لبه ها ترک ترک می شود و اصلا شکل خوبی نخواهد داشت.

کفگیر من در این تصاویر زاویه اش حدود 100 درجه بود و کاملا قائمه نبود. من خودم زاویه قائمه کامل را بیشتر دوست دارم.

 

این حلوا سرد نبوده اما داغ هم نبوده برای همین لبه ها کمی ترک خورده