پست نوشتن در مورد غذاهایی که روتین همه خانه هاست کار خیلی سختی است. هر کسی مال خودش را بهترین می داند و حق هم دارد! اما اطلاع از نحوه پخت دیگران و ریز نکاتی که هرکس رعایت می کند واقعا میتواند برای سایرین مفید باشد.

ماکارونی به شیوه ایرانی همان پخت ماکارونی با گوشت چرخ کرده و عموما دم کردن آن است و هرچه تبلیغات و غیره به خرج بدهند که ماکارونی را دم نکنید بازهم پدر و مادرها و بیش از نیمی از جامعه دم کرده اش را بیشتر دوست دارند. بعنوان یک مادر ایرانی روش پخت خودم را ثبت می کنم و البته با آغوش باز پذیرای تجربیات شما هستم.


مواد لازم برای سه نفر :

ماکارونی ................................. سیصد تا چهارصد گرم

گوشت چرخ کرده  ..................... نصف بسته 250 گرمی ( خوب بسته بندی های من اینجوریه زبان)

پیاز ........................................ یک عدد متوسط

سویا ...................................... یک لیوان برای یک بسته 250 گرمی گوشت

شیر ...................................... یک لیوان

رب ....................................... دو قاشق غذاخوری

فلفل دلمه ای و قارچ .............. اگر در خانه موجود باشد

ادویه ها شامل : نمک و فلفل سیاه و زردچوبه و آویشن و پاپریکا (بجز نمک هرکدام را نداشتید به سادگی حذف کنید)

طرز تهیه :

سویا را در یک لیوان شیر از یک ربع قبل خیس می کنیم.

نکته : خیس کردن سویا در شیر باعث کم شدن بوی آن برای کسانی می شود که بوی سویا را زیاد نمی پسندند.

پیاز را نگینی خرد کرده و با روغن برای حدود 5 تا 7 دقیقه تفت می دهیم تا سبک شود.

نکته : قبلا هم بارها گفته ام ذائقه ایرانی غذا را چرب تر بیشتر دوست دارد. مراعات سلامتی و رژیم در این وبلاگ کار من نیست! روغن را خودتان تصمیم بگیرید چقدر بزنید.

 سویا را در آبکشی که زیرش کاسه گذاشته ایم میریزم و کمی فشار می دهیم . سویا را به پیاز اضافه کرده و باز برای 5-7 دقیقه تفت می دهیم.

 

یک قاشق مربا خوری زردچوبه اضافه می کنیم و مخلوط کرده و گوشت را اضافه می کنیم.

گوشت که تف خورد شیر صاف شده از سویا و رب را اضافه می کنیم و درب تابه را می گذاریم تا گوشت و سویا بپزد و آبش کشیده شود.

 

نکته : مایه گوشتی ماکارونی که با شیر و رب تهیه شده را ایتالیاییها سس بولونیز می گویند. بنابراین این غذا را در حالت باکلاس میتوان اسپاگتی با سس بولونیز خطاب کرد!

قابلمه نسبتا بزرگی را آب کرده و بگذارید جوش بیاید. یک قاشق غذاخوری نمک و یک قاشق چایخوری زردچوبه اضافه کرده و باز بنا به سلیقه خودتان نوعی اسپاگتی (به قول آرش خط یا شکلی ) را در آب جوش بریزید.

نکته : ریختن روغن در آب قابلمه برای نچسبیدن ماکارونی اثر متوسطی در نچسبیدن و اثر قوی در اینکه سس به خورد ماکارونی نرود دارد. همین یک کلک کوچک کلی اسپاگتی شما را خوشمزه تر می کند. پس روغن نریزید.

نکته 2: برای نچسبیدن ماکارونی یک قاشق چایخوری زردچوبه در آب ماکارونی بریزید .

ماکارونی را به میزان توصیه شده روی بسته اش بجوشانید و آبکش کنید. روی ماکارونی آبکش شده آب سرد بریزید و با دست زیر آب سرد کمی ماکارونی را مخلوط کنید تا لعاب سطح ماکارونی شسته شود.

 

بازهم ذائقه ایرانی عشق خاصی به ته دیگ دارد . ته دیگ هم صدالبته چربش خوشمزه تر استنیشخند. ته دیگ ماکارونی که نگوووووووووووووووووو! باور می کنید من مثل یک دختر خوب این ته دیگ را برای همسرم میپزم و خودم لب نمی زنم؟ خوب باور نکنید شیطان

بنابراین روغن را ته دیگ بریزید (ترجیحا قابلمه نچسب و روغن چهار قاشق یا بیشتر!) نیمی از ماکارونی آبکش شده را در قابلمه بریزید. نیمی از سس بولونیز را رویش بریزید و با کمک یک قاشق و چنگال به آرامی مخلوط کنید. بقیه ماکارونی و باز بقیه سس.

یک استکان کوچک آب از کنار ماکارونی به ته دیگ بریزید و قابلمه را روی شعله متوسط بگذارید و دم کنی را سرش بگذارید. ده دقیقه بعد با دست خیس به دیواره قابلمه بزنید اگر جیز صدا داد شعله را کم کنید.

اگر یک ته دیگ برشته خوش طعم می خواهید باید این ماکارونی را حداقل نیم ساعت دم کنید.

برای اولین بار دلم نمی آمد یک عکس را کوچک کنم و دلم می خواست در سایز اوریجینال آپلودش کنم حیف که نظم صفحه به هم می ریخت. (خیلی تابلوئه که غذای مورد علاقه ام چیه؟!!!)

 

نوش جان