نمیدونم بگم یادش به چی؟! 18 سال پیش یعنی دقیقا سال 74 بود که مادربزرگم فوت کرد. زن مومن و دوست داشتنی که محبوبیت زیادی در قلب افراد فامیل داشت. در تدارکات مجلس ختم او که "عزیز" صدایش می کردیم من از زن عموی پدرم پخت حلوا را یاد گرفتم و هنوز هم حلواهای خوبی می پزم.


مواد لازم:

زن عمو می گفت همه چیز را برابر بریز! خیلی راحت و ساده در یک جمله !

به زبان امروزی تر ما می گوییم :


آرد سفید ........................... 125 گرم یا یک لیوان

آرد برنج ............................. 125 گرم یا یک لیوان

آرد نخود ............................. 125 گرم یا یک لیوان

شکر .................................. 3 لیوان

آب  .................................... 3 لیوان

روغن مایع  ......................... 200 گرم (تقریبا )

گلاب ................................. 1/2 لیوان ( معادلش از آب کم شود )

زعفران .............................. به مقدار لازم

عرق هل ........................... 1/4 لیوان

طرز تهیه:

ابتدا ارد سفید را الک کرده بدون روغن تفت میدهیم.

بر طبق اصول حرارت ملایم است عجله نکنید آردی که با حرارت بالا تف بخورد خوش عطر نمی شود. رنگ حلوا بر حسب سلیقه فرق می کند. من خودم حلوای تیره تر را بهتر می دانم, کمی تیره تر از حلوایی که در عکس می بینید.

ارد تقریبا به رنگ نخودی روشن در می آید .

بعد  آرد برنج الک شده را اضافه میکنیم.

بعد از 10-15 دقیقه آرد نخود الک شده را اضافه میکنیم .

رنگ آرد ها به رنگ آرد نخود روشن در می آید.و مرتب باید هم بخورد.

روغن را اضافه کرده مرتب هم میزنیم تا به رنگ قهوه ای روشن در بیاید.

( زن عمو از اول آرد را با روغن تف میداد. اینجوری زمان بیشتری می برد. روغن را هم زن عمو چشمی میریخت. می گفت در حدی باشد که آرد در آن قل قل کند. یعنی سفت نباشد و حالت روان و مایع بگیرد. )

از حرارت برداشته شربت آماده را اضافه میکنیم. روی حرارت گذاشته هم میزنیم تا حلوا از قابلمه جدا شود. در این مرحله اگر حرارت زیاد باشد یا زمان زیادی روی حرارت بماند حلوا به اصطلاح شیره اش می سوزد و بعد از سرد شدن حالت خشک و شکننده پیدا می کند. حلوای خوب بعد از سرد شدن هم حالت خمیری دارد.

در آخر حلوا را قنداق پیچ مکنیم تا به روغن آید.

حالا یکی بیاد به من کمک کنه این قنداق پیچ کردن رو توضیح بدم ابله

خوب شما یک قابلمه حلوا دارید که اونقدر هم خورده که حلوا براحتی از دیواره اش جدا میشه. حالا حرارت رو خاموش کنید و دوتا دسته قابلمه رو بگیرید و از گاز دور بشید. قابلمه رو بطرف راست کج کنید تا حلوا از دیواره جدا بشه و بیفته روی دیواره راست. حالا برعکس قابلمه رو به چپ کج کنید و حلوا رو بندازین رو دیواره چپ. و همین طور ادامه بدین. دفعه های اول حلوا سخت تر جدا میشه و باید با ضرب اینکارو بکنید. توصیه می کنم از مردهای دور و برتون کمک بگیرید. هرچه ادامه بدین روغن حلوا به سطح میاد و سریعتر میفته رو دیواره مقابل و صدای تاپ تاپ خاصی میده.

وقتی که دیگه حلوا به شکل یه قنداق تند و تند قل میخورد به سمت مقابل کار تمام شده و میتونید در دیس بکشید و تزیینش کنید.

برای تازه کارها این مرحله قنداق پیچ یه کم سخته . خوب میتونه کوتاهتر باشه یا حذف بشه. اما حلوای عمل آورده حرفه ای باید حتما قنداق پیچ بشه. نیشخند

اینم یه حلوای دیگه که روغنش قل قل نمی کرد! ( یه خورده رژیمی تر! )

اینم عکس حلوای یه تازه کار که هم رنگش روشن تره هم کم قنداق پیچ شده. روش رو هم با قالبهای تفنگی بیسکویت گل زده.

 

پی نوشت : میدونم غر نزنید روش تزیین حلوامو میخواین! ازش عکس ندارم انشالله در اولین فرصت!!!! عینک